20.02.2020.
 
Floroterapia (3) Kwiat czarnej malwy i piwonii PDF Drukuj Email
Redaktor: dr Henryk Różański   
06.07.2011.

 

    Kwiat czarnej malwy (Flos Malvae arboreae)  pozyskiwany jest z gatunku malwy ogrodowej Althaea rosea (L.) Cav. var. nigra, z rodziny ślazowatych (Malvaceae). Kwiaty należy zbierać w dni suche, układać luźno do koszyków, suszyć w ciemnym i przewiewnym pomieszczeniu. Przechowywać w światłoszczelnych pojemnikach. Kwiaty czarnej malwy dodawane są do mieszanek herbacianych w celu nadania im ładnej barwy przy zaparzaniu. Do aktywnych i cennych składników surowca należą antocyjany: delfinidyna, petunidyna, malvidyna, malvina. Istotne są również fitoestrogeny flawonowe, śluzy, pentozy (cukry), kwasy uronowe, alkohole cukrowe, flawonoidy (kaempferol, kwercetyna, mirycetyna), garbniki, fenolokwasy (kwas katechowy, galusowy) i pektyny.

 

     W medycynie ludowej napar z kwiatu malwy czarnej jest używany jako środek pobudzający miesiączkowanie, zapobiegający nieregularnym krwawieniom miesiączkowym i upławom przedmiesiączkowym. Zalecany też był przy niepłodności, zapaleniu macicy i jajników. Tak naprawdę, to czy kwiat czarnej malwy przedłuży miesiączkowanie czy je skróci, zależy od etiologii zaburzeń. Przy kruchości naczyń krwionośnych nastąpi wzmocnienie i uszczelnienie śródbłonków naczyń krwionośnych. Jeżeli przedłużanie miesiączki jest spowodowane obniżoną odpornością mechaniczną naczyń, wówczas czarna malwy skróci krwawienie. Jeśli miesiączki były krótkie z powodu niedoboru estrogenów oraz stanów skurczowych mięśni gładkich naczyniowych, wówczas czarna malwa może przedłużyć czas krwawienia (wpływ estrogenny i spasmolityczny na mięśnie gładkie). Dzięki właściwościom estrogennym, można ją zalecić w klimakterium, szczególnie w mieszankach z kwiatem koniczyny i mniszka, ewentualnie z dodatkiem kwitnącego ziela wilżyny bezbronnej lub ciernistej. Flawonoidy i antocyjany malwy działają stabilizująco na śródbłonki naczyń krwionośnych. Poprawiają krążenie oczne, mózgowe i w kończynach dolnych.
    Kwiat czarnej malwy jest alternatywą dla preparatów z borówki, zalecanych w zaburzeniach krążenia w obrębie gałki ocznej i przy zapaleniu naczyniówki oraz siatkówki. Jest to surowiec typowo antocyjanowy i śluzowy, podobnie jak kwiat ślazu dzikiego (Malva sylvestris L.), czy ślazu zaniedbanego (Malva neglecta Wallr.) Działa przeciwzapalnie, powlekająco i osłonowo na błony śluzowe. Właściwości przeciwkaszlowe malwy można wzmocnić w mieszance z zielem glistnika lub zielem, albo samym kwiatem maczka kalifornijskiego (proporcje 1:1).
    Łagodzi nieżyty przewodu pokarmowego i gardła. Napar pity często w małych dawkach działa przeciwkaszlowo i przeciwzapalnie na górne drogi oddechowe. Uszczelnia i wzmacnia śródbłonki naczyń krwionośnych. Wymiata wolne rodniki, działa antyoksydacyjnie i przeciwwysiękowo. Łagodzi stany podrażnienia skóry i błon śluzowych. Wodne wyciągi z kwiatów czarnej malwy zastosowane zewnętrznie (okłady, przemywanie) działają antyseptycznie, przeciwzapalnie, nawilżająco, przyspieszają ustępowanie wyprysków. Przyspieszają gojenie ran i owrzodzeń. Podnosząc wilgotność skóry odruchowo zmniejszają wydzielanie łoju przy łojotoku i trądziku pospolitym na cerze przetłuszczającej się. Hamują procesy nadmiernego rogowacenia mieszków włosowych.     Malwa jest przydatna do pielęgnowania skóry trądzikowej, szczególnie w przebiegu trądziku różowatego, z rozszerzonymi naczyniami krwionośnymi.
(...)
     Piwonia lekarska (Paeonia officinalis Linne) jest byliną powszechnie uprawianą w ogrodach. Należy do rodziny piwoniowatych  Paeoniaceae, a w niektórych systemach do rodziny jaskrowatych - Ranunculaceae. Pochodzi z Europy Południowej. Obecnie są sadzone rozmaite mieszańce (hybrydy) piwonii. Rdzenny gatunek wytwarza kwiaty „puste“. Do celów leczniczych nadają się również kwiaty pełne - Flos Paeoniae. Przed suszeniem dobrze jest kwiaty porozrywać na fragmenty, aby nie uległy zaparzeniu. Suszenie przeprowadzać w ciemnym pomieszczeniu, w przewiewnym miejscu. Przechowywać w światłoszczelnych pojemnikach, bowiem antocyjany są wrażliwe na światło. Z piwonii pozyskiwany jest również korzeń i owoc (mieszek) - Radix et Fructus Paeoniae, zawierające dodatkowo inne składniki lecznicze, o innym profilu farmakologicznym i tym samym zastosowaniu w terapii.
     Kwiat piwonii, podobnie jak kwiat czarnej malwy, to surowiec antocyjanowy. Zawiera glikozyd peoninę, ponadto flawonoidy (kaempferol), monoterpeny (peonifloryna) fitosterole i kwas galusowy. Kwiaty piwonii stosuje się  w leczeniu schorzeń skóry i błony śluzowej, w leczeniu hemoroidów, artretyzmu i reumatyzmu. W dawnej medycynie kwiat używano w terapii chorób układu oddechowego (nieżyty), a w mieszankach – w nieżytach żołądka, zaburzeniach nerwowych i sercowych.
    Flos Paeoniae – Pfingstrosenblüten jest w Deutscher Arzneimittel Codex z 2005 r. Jest dodawany do mieszanek ziołowych i herbacianych jako składnik leczniczy i aromatyczno-smakowy. Z kwiatu sporządzany jest napar - Infusum Paeoniae. 1 czubatą łyżkę rozdrobnionych suchych kwiatów zalać 1 szklanką wrzącej wody (…)
                                                                                            Więcej w numerze 18 Porad na zdrowie
                                                                                                                                        dr Henryk Różański

Zmieniony ( 04.10.2011. )
 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »
Pierwsze strony
Reklama
 
Webdesign by Webmedie.dk Webdesign by Webmedie.dk